Gdzie jest ulica Rajskich Dziewic?

„Jest rok 1946. W jednym z eleganckich domów przy ulicy Rajskich Dziewic w Kairze na świat przychodzi Yasmina – córka egipskiego lekarza Ibrahima Raszida i angielskiej arystokratki, Alicii. Przy narodzinach dziewczynki, podobnie jak w przypadku wszystkich narodzin w tej szanowanej rodzinie, obecna jest wróżka Qettah. Na podstawie układu gwiazd na niebie przepowiada, że Yasmina stanie się przekleństwem całego rodu Raszidów.”

- tak o powieści Barbary Wood „Ulica rajskich dziewic” pisała Marta Łuczkowska na portalu Świat Kultury Poznań. 

Mamy dla Was egzemplarz tej właśnie powieści. Aby wziąć udział w konkursie trzeba polubić nasz profil na facebook’u, a następnie przesłać do nas w prywatnej wiadomości za pośrednictwem facebook’a zdjęcie ukazujące chaos panujący na egipskich ulicach. Autora najciekawszej fotografii nagrodzimy książką. Na zdjęcia czekamy do północy 31 stycznia 2016 roku. 

Taki jest Mój Egipt - wakacyjny konkurs

Piramidy, Nil, feluka, klasztor św. Katarzyny, palmy, pustynia, Teby, jezioro Nasera, oazy…. jakie są Wasze skojarzenia z Egiptem?

Wspólnie z portalem Mój Kair przygotowaliśmy dla wszystkich sympatyków Świata Kultury Poznań wakacyjny konkurs literacko-fotograficzny. Aby wygrać nagrodę, czyli powieść Barbary Wood „Ulica rajskich dziewic”, wystarczy przesłać fotografię ukazującą Wasze skojarzenia z Egiptem.

Na fotografie czekamy do 31 lipca. Wyniki konkursu ogłosimy 5 sierpnia.

Szczegóły konkursu oraz Regulamin znajdują się na portalu Świat Kultury Poznań

Kair w cieniu wojny

O okrucieństwach drugiej wojny światowej napisano wiele książek – reportaży, wspomnień, wywiadów, powieści historycznych, a nawet obyczajowych i romansów. Nakręcono także sporo filmów, które z różnych stron ukazują przebieg działań wojennych. Dla większości z nas wojna światowa kojarzy się wyłącznie z Europą, a kiedy już zdarza nam się myśleć o niej w kontekście innych kontynentów, zazwyczaj kierujemy się w stronę Pearl Harbor na Hawajach i japońskich miast Hiroshima i Nagasaki. Mało kto zastanawia się nad przebiegiem drugiej wojny światowej w Afryce Północnej. O życiu w cieniu niemieckich nalotów i kolejnych bombardowań, które nie omijały Kairu opowiada Nadżib Mahfuz w powieści Chan al-Chalili.

Nadżib Mahfuz to jedyny autor piszący w języku arabskim, który został uhonorowany literacką Nagrodą Nobla. Akademia szwedzka wyróżniła go jako tego, który przez swoje dzieła bogate w niuanse – które bywały realistyczne z fotograficzną precyzją, a czasami bywały dwuznaczne – stworzył arabski styl narracji, który można zastosować do całości gatunku ludzkiego. Badacze literatury arabskiej określają go mianem egipskiego Balzaca, a sami Egipcjanie o Mahfuzie mówią, że był ostatnim rawim, czyli bajarzem, gawędziarzem. I trzeba przyznać im rację – powieściopisarz miał wyjątkowy dar opowiadania, a szczególne miejsce w jego twórczości zajmował Kair – miasto, które pokochał, z wzajemnością. Na przestrzeni ponad sześćdziesięciu lat napisał ponad 30 powieści, 13 opowiadań, 30 scenariuszy filmowych, kilka dramatów i niezliczoną ilość artykułów prasowych.

Powieść Chan al-Chalili powstała w roku 1946, a więc mniej więcej w czasach, które przybliża czytelnikowi. Głównym bohaterem jest Ahmad Akif, czterdziestoletni urzędnik państwowy niższego szczebla, który, po kolejnym bombardowaniu, postanawia opuścić swoją ukochaną dzielnicę As-Sakakini i wraz z rodzicami przeprowadza się do Chan al-Chalili...

Mahfuz w niezwykle barwny sposób buduje narrację, za pomocą której reporterskim okiem, uchem i słuchem maluje portret tej starej dzielnicy skupionej wokół meczetów Al-Husajna i Al-Azhar. Jest to niezwykła powieść, którą czyta się wszystkimi zmysłami.

pełna recenzja powieści "Chan al-Chalili" została opublikowana na portalu Świat Kultury Poznań